Jak dotrzeć do Castelo de São Jorge

Tramwaj 28: Kultowy, Fotogeniczny, Prawie Zawsze Pełny

Tramwaj dwudziesty ósmy to trasa, którą wymienia każdy przewodnik, i to z dobrego powodu. Żółte tramwaje Remodelado kursują między Martim Moniz a Campo de Ourique od połowy lat dziewięćdziesiątych, wspinając się przez Graça, Alfama i Estrela po torach zbyt wąskich dla jakiegokolwiek nowoczesnego pojazdu. Przystanek Miradouro das Portas do Sol jest najbliżej zamku, pozostawiając krótki spacer pod górę wzdłuż Rua de Santa Cruz do głównej bramy. Same tramwaje są częścią lizbońskiego doświadczenia — drewniane wnętrza, mosiężne okucia, piszczące hamulce na najbardziej stromych podjazdach, kierowca dzwoniący dzwonkiem, aby usunąć turystów z torów.

Haczyk tkwi w pojemności. Tramwaj dwudziesty ósmy kursuje wyłącznie na miejscach stojących mniej więcej od południa do wczesnego wieczora każdego dnia w roku, a kradzieże kieszonkowe na pokładzie są często zgłaszane zarówno przez turystów, jak i policję miejską. Tramwaje nie mają klimatyzacji, okna otwierają się tylko częściowo, a ścisk w pozycji stojącej latem jest naprawdę niekomfortowy. Nasza rada konsjerża to przejechać się tramwajem dwudziestym ósmym raz dla doświadczenia, najlepiej przed dziewiątą trzydzieści z Martim Moniz, gdzie zaczyna się linia i łatwiej jest znaleźć miejsca siedzące, oraz skorzystać z innej trasy, gdy faktycznie potrzebują Państwo być na zamku o określonej godzinie. Traktujcie Państwo tramwaj jako atrakcję turystyczną, a nie środek transportu.

Autobus 737: Lokalny skrót, z którego prawie żaden turysta nie korzysta

Autobus Carris siedem-trzy-siedem to najbardziej efektywna trasa komunikacji publicznej do Castelo de São Jorge i opcja, którą najczęściej polecamy naszym klientom konsjerża. Kursuje w regularnych odstępach czasu z Praça da Figueira w centrum Baixa bezpośrednio do głównej bramy zamku przy Largo do Chão da Feira, wspinając się na tyły wzgórza w około dwanaście minut. Trasa została zaprojektowana specjalnie, aby obsługiwać zamek, dlatego kończy się przy bramie, zamiast przejeżdżać obok. Większość turystów nigdy jej nie odkrywa, ponieważ tramwaj dwudziesty ósmy zajmuje całą przestrzeń w przewodnikach, ale mieszkańcy udający się na zamek na wieczorny spacer w przeważającej większości wybierają autobus.

Sam autobus jest nowoczesny i klimatyzowany, akceptuje karty zbliżeniowe oraz kartę transportową Viva Viagem i niemal nigdy nie jest pełny, ponieważ turyści zazwyczaj wybierają tramwaj. Prosimy usiąść po prawej stronie po wejściu na pokład, aby podziwiać niczym niezakłócone widoki na Mouraria, gdy autobus wspina się na wzgórze. Z przystanku końcowego przy bramie zamku do kasy biletowej idzie się mniej niż minutę, co sprawia, że autobus siedem-trzy-siedem jest najszybszą opcją „od drzwi do drzwi” z dowolnego miejsca w Baixa, Rossio lub Praça da Figueira. Połączenie komfortu, szybkości, ceny i wygody czyni go idealnym rozwiązaniem dla większości Gości, którzy niekoniecznie pragną doświadczyć przejażdżki tramwajem.

Spacer pod górę przez Alfamę: Powolny, Piękny, Wymagający wysiłku

Jeśli przybywają Państwo z Baixa lub nabrzeża, a pogoda sprzyja, spacer pod górę przez Alfamę jest jednym z najbardziej satysfakcjonujących sposobów dotarcia do zamku. Najbardziej bezpośrednia trasa prowadzi z Praça do Comércio wzdłuż Rua da Madalena, mija katedrę Sé de Lisboa, przechodzi przez Largo de Santa Luzia i miradouro o tej samej nazwie, a następnie w górę Rua do Chão da Feira do bramy. Całkowita odległość to nieco ponad kilometr, z przewyższeniem około dziewięćdziesięciu metrów — co odpowiada wspinaczce na trzydziestopiętrowy budynek, rozłożonej na dwadzieścia pięć do trzydziestu minut po brukowanych, schodkowych uliczkach.

Proszę się spodziewać, że komfortowe tempo będzie wydawać się wolniejsze, niż brzmi to na papierze, ponieważ Alfama nie jest miejscem, przez które się maszeruje. Uliczki są brukowane, często strome i śliskie podczas deszczu, dlatego zakryte buty są absolutnie konieczne. Nagroda jest ogromna: przechodzą Państwo przez najbardziej klimatyczną dzielnicę Lizbony, z barami fado, fasadami pokrytymi ceramicznymi płytkami, sznurami z praniem rozwieszonymi między balkonami i punktami widokowymi pojawiającymi się kolejno — Miradouro de Santa Luzia i Miradouro das Portas do Sol — z których każdy wart jest pięciominutowej przerwy. Spacer najlepiej odbyć w chłodną pogodę i przy dobrym świetle; w środku lata lub po zmroku sugerujemy wjazd autobusem i zejście pieszo, kiedy grawitacja jest po Państwa stronie, a oświetlenie brukowanych uliczek jest najbardziej nastrojowe.

Podróżni z ograniczoną mobilnością, problemami z kolanami lub biodrami, a także z małymi dziećmi podatnymi na zmęczenie, nie powinni podejmować tej wspinaczki. Bruk jest na tyle nierówny, że stanowi realne zagrożenie poślizgnięcia się dla starszych podróżnych, a pchanie wózka pod górę przez Alfamę to wyczerpująca praca. Dla tych grup autobus siedem-trzy-siedem lub przejazd współdzielony (rideshare) są znacznie lepszymi wyborami, i nie ma wstydu w przyznaniu, że spacer nie jest odpowiednią opcją dla każdego Gościa. Punkty widokowe można osiągnąć oddzielnie, płaską pętlą od katedry.

Uber, Bolt, Tuk-Tuki i Opcje Kombinowane

Większość Gości jest zaskoczona, że przejazd współdzielony z Praça do Comércio do bramy zamku jest często najtańszą opcją w kategoriach absolutnych, zwłaszcza dla grup trzy- lub czteroosobowych dzielących się opłatą. Uber i Bolt działają w całej centralnej Lizbonie, przy czym Bolt jest zazwyczaj nieco tańszy, a licencjonowane taksówki w kremowym lub czarno-zielonym malowaniu kosztują mniej więcej tyle samo, gdy są mierzone taksometrem. Wysiadanie odbywa się na Largo do Chão da Feira, bezpośrednio przed kasą biletową, a kierowcy doskonale znają tę lokalizację. Dla grup podróżujących z ograniczeniami ruchowymi, wrażliwością na upał lub sprzętem fotograficznym, przejazd współdzielony jest oczywistym wyborem.

Głównym zastrzeżeniem dotyczącym przejazdów współdzielonych i taksówek jest ruch uliczny. Uliczki przez Alfamę i wokół Mouraria gwałtownie zwężają się wraz ze wspinaczką, a w godzinach szczytu późnym rankiem i wczesnym wieczorem wjazd może wydłużyć krótką podróż o dziesięć lub piętnaście minut. Jeśli mają Państwo bilety na określoną godzinę i dzień jest ruchliwy, rozsądne jest uwzględnienie zapasu czasu w rezerwacji. Poza godzinami szczytu wjazd jest naprawdę szybki, często szybszy niż tramwajem czy pieszo, dlatego tak wielu lokalnych mieszkańców udających się na zamek w celu szybkiego załatwienia sprawy po prostu rezerwuje przejazd współdzielony, zamiast czekać na transport.

Tuk-tuki czekają w kolejce na Praça do Comércio, Rossio i Praça da Figueira, pobierając znacznie więcej niż przejazd współdzielony za tę samą wspinaczkę. Są wolniejsze, droższe i bardziej narażone na warunki atmosferyczne, ale otwarte boki zapewniają ruchomy punkt widokowy na wspinaczkę przez Alfamę, czego nie może zaoferować przejazd współdzielony. Polecamy je jako krótką wycieczkę krajoznawczą, a nie środek transportu — półgodzinna pętla tuk-tukiem z zamkiem jako jednym z trzech przystanków to rozsądne wykorzystanie tego formatu, natomiast jednorazowy przejazd tuk-tukiem z Baixa do bramy zamku już nie. Kolejka linowa Elevador da Bica, czasami sugerowana w przewodnikach, jedzie w złym kierunku, w górę do Bairro Alto i nie jest przydatna dla trasy do São Jorge.