Castelo de Sao Jorge visitor guide — everything you need to know before visiting

W skrócie

Adres

Rua de Santa Cruz do Castelo, 1100-129 Lisboa, Portugal

Godziny otwarcia latem

Codziennie 09:00–21:00 (marzec–październik), ostatnie wejście na 30 min przed zamknięciem

Godziny otwarcia zimą

Codziennie 09:00–18:00 (listopad–luty), ostatnie wejście na 30 min przed zamknięciem

Zamknięte

1 stycznia, 1 maja, 24 + 25 grudnia

Operator

EGEAC — Empresa de Gestão de Equipamentos e Animação Cultural

Portal biletowy

castelosaojorge.bol.pt (BOL)

Najwcześniejsze osadnictwo

Epoka żelaza (ok. VI w. p.n.e., fenicki punkt handlowy)

Mauretańska forteca

Wzniesiona w VIII–XII wieku

Chrześcijańskie podboje

25 października 1147 roku przez króla Afonso Henriquesa

Rezydencja królewska

Od 1147 roku do zniszczenia przez trzęsienie ziemi w 1755 roku

Liczba odwiedzających rocznie

~2 miliony

Typowa wizyta

2–3 godziny

Czym jest Castelo de São Jorge?

Castelo de São Jorge — Zamek Świętego Jerzego — to średniowieczna forteca wzniesiona przez Maurów, zajmująca najwyższe z siedmiu wzgórz Lizbony, w sercu zabytkowej dzielnicy Alfama. Kompleks warowny rozciąga się na około sześciu hektarach i obejmuje wewnętrzny zamek (Castelejo) z jedenastu wieżami, około dwa kilometry dostępnych dla zwiedzających murów obronnych, stanowisko archeologiczne zachowujące warstwy od fenickiej po mauretańską, ogrody zamieszkane przez pawie oraz kilka niewielkich muzeów prezentujących militarną i królewską historię zamku.

Wzgórze to jest nieprzerwanie zamieszkane od ponad 2500 lat. Feniccy kupcy założyli tu pierwszą znaną osadę około VI wieku p.n.e., przyciągnięci naturalnym portem u ujścia Tagu. Rzymianie (nazywający miasto Olisipo) wykorzystywali szczyt wzgórza jako obronną cytadelę. Wizygoci utrzymywali go przez cały wczesny okres średniowiecza. Kalifat Umajjadów zdobył Lizbonę w 714 roku n.e. i stopniowo wznosił kamienną fortecę, którą widzimy dziś, pomiędzy VIII a XII wiekiem, gdy miasto nosiło nazwę al-Ushbuna. Król Afonso Henriques odbił je w październiku 1147 roku z pomocą północnoeuropejskich krzyżowców w drodze na Drugą Krucjatę do Ziemi Świętej. Od tej daty aż do trzęsienia ziemi z 1755 roku zamek pełnił funkcję królewskiej Alcáçovy — rezydencji portugalskiej korony w czasach wielkiej epoki odkryć zamorskich. To tutaj przyjęto Vasco da Gamę po jego powrocie z Indii w 1499 roku.

Dlaczego nazywa się Zamkiem Świętego Jerzego?

Zamek otrzymał imię Świętego Jerzego — São Jorge — w 1378 roku z woli króla João I, na cześć Traktatu Windsorskiego podpisanego rok wcześniej z królem Anglii Edwardem III. Traktat stanowił angielsko-portugalski sojusz przeciwko Kastylii, a Święty Jerzy był patronem Anglii. Matką João była Philippa of Lancaster, córka Johna of Gaunt, i pragnął on upamiętnić ten sojusz w najbardziej prominentnym zabytku swojej stolicy.

Traktat Windsorski obowiązuje do dziś i jest najstarszym nieprzerwanie trwającym sojuszem dyplomatycznym na świecie — sześć i pół wieku bez zerwania. Każdy portugalski monarcha od czasów João I uważał Świętego Jerzego za pomocniczego patrona kraju, a przemianowanie zamku miało rzeczywistą wagę polityczną, nie tylko heraldyczny charakter. Przechodząc dziś przez bramę, Państwo wkraczają do monumentu, którego nazwa w sposób jawny upamiętnia angielski sojusz — dyskretne przypomnienie, jak ściśle powiązana była średniowieczna polityka europejska.

Jak dostać się do Castelo de São Jorge?

Zamek wznosi się na wzgórzu nad dzielnicą Alfama w centrum Lizbony, około 1,5 kilometra od nabrzeża Praça do Comércio. Istnieją cztery praktyczne trasy prowadzące na górę. Pierwsza to spacer: w górę przez Alfamę, brukowanymi średniowiecznymi uliczkami, zajmujący 20–25 minut od nabrzeża. Jest to najbardziej satysfakcjonujące podejście, jeśli mają Państwo wygodne obuwie – muzyka fado unosi się z małych barów późnym popołudniem, a zachowane średniowieczne ulice, które przetrwały trzęsienie ziemi w 1755 roku, nadają wspinaczce wyjątkowy charakter. Druga to słynny Tram 28 – wsiądźcie Państwo na Praça Martim Moniz lub Praça do Comércio i przejedźcie przez stare miasto do Largo das Portas do Sol, a następnie przejdźcie ostatnie pięć minut pod górę do bramy zamku. Tramwaj jest romantyczny, ale jest również linią, na której dochodzi do największej liczby kradzieży kieszonkowych w Lizbonie – prosimy trzymać wartościowe przedmioty w zamykanych na zamek kieszeniach z przodu i zachować czujność. Trzecia opcja to tuk-tuk – kursują one nieustannie z nabrzeża i głównych placów. Zaleca się negocjacje stałej ceny przed rozpoczęciem podróży (aktualne ceny różnią się, ale warto ustalić rozsądne stawki z Praça do Comércio przed odjazdem). Czwarta to nowoczesna Elevador da Glória lub zwykła taksówka, kończąca się krótkim spacerem.

Jakie są godziny otwarcia Castelo de São Jorge w 2026 roku?

Castelo de São Jorge funkcjonuje według dwóch sezonowych rozkładów. Od 1 marca do 31 października zamek jest otwarty codziennie w godzinach 09:00–21:00, ostatnie wejście o 20:30. Od 1 listopada do końca lutego zamek jest otwarty codziennie w godzinach 09:00–18:00, ostatnie wejście o 17:30. Obiekt jest nieczynny w pięciu dniach w roku: 1 stycznia (Nowy Rok), 1 maja (Święto Pracy), 24 grudnia (Wigilia), 25 grudnia (Boże Narodzenie) oraz 31 grudnia (Sylwester). W letnie wieczory dostęp do murów obronnych i wież może zostać zamknięty wcześniej niż pozostałe części kompleksu, w zależności od pory zmierzchu; zimą obszar fortyfikacji zamyka się o 17:30 ze względów bezpieczeństwa. EGEAC może wprowadzać okazjonalne zmiany w godzinach otwarcia w związku z wydarzeniami specjalnymi – jeśli planują Państwo wizytę zgodnie z precyzyjnym harmonogramem, zalecamy sprawdzenie aktualnych informacji na castelodesaojorge.pt w dniu wizyty.

Ile kosztują bilety do Castelo de São Jorge?

EGEAC sprzedaje bilety za pośrednictwem platformy biletowej BOL pod adresem castelosaojorge.bol.pt. Cennik operatora na rok 2026: Dorośli (26–64 lata) w standardowej cenie przy bramie, Młodzież (13–25 lat z dowodem tożsamości ze zdjęciem) w cenie obniżonej, Seniorzy (65+ lat z dowodem tożsamości ze zdjęciem) w cenie obniżonej, bezpłatny wstęp dla małych dzieci, osoby z określonymi potrzebami dostępu w cenie obniżonej (opiekun bezpłatnie). Ceny biletów zarezerwowanych przez nasz serwis concierge na tej stronie są wyświetlane z wliczonymi w nie opłatami za nasze usługi na kartach biletowych na stronie głównej – widzą Państwo ostateczną cenę, którą płacą Państwo w swojej lokalnej walucie, z obsługą w języku angielskim, a portal BOL jest obsługiwany w Państwa imieniu. Oficjalny portal BOL domyślnie wyświetla się w języku portugalskim, wyraźnie promuje portugalską aplikację płatniczą MB Way i często odrzuca międzynarodowe karty płatnicze podczas finalizacji zakupu – to są właśnie te punkty tarcia, które nasz serwis concierge ma za zadanie eliminować.

Co znajduje się w Castelo de São Jorge?

W obrębie murów znajduje się pięć wyróżniających się obszarów wartych zwiedzenia. Pierwszym jest Castelejo – wewnętrzny zamek z jedenastu wieżami i ścieżkami wzdłuż murów obronnych, z których roztaczają się panoramiczne widoki na Lizbonę. Pełny obchód zajmuje około 45 minut; kluczowe punkty to Tower of Ulysses (gdzie mieści się Camera Obscura), mur obronny z widokiem na wschód – na dzielnicę Alfama i Tagus – oraz wewnętrzny dziedziniec z historycznymi cysternami. Drugim jest stanowisko archeologiczne pod zamkiem – zachowane warstwy fenickich murów portowych, rzymskich budynków mieszkalnych oraz mauretańskich zabudowań, dostępne na trasie z samoobsługowymi panelami informacyjnymi. Trzecim jest niewielka stała wystawa w dawnej rezydencji królewskiej, poświęcona militarnej i królewskiej historii zamku, w tym rekonkwiście z 1147 roku, średniowiecznemu dworowi królewskiemu i trzęsieniu ziemi z 1755 roku. Czwartym są ogrody – tarasowe przestrzenie z sosnami, drzewami oliwnymi, swobodnie spacerującymi pawiami oraz ławkami z widokami, za które w innych częściach miasta płaci się cenę restauracyjną. Piątym elementem jest sama Camera Obscura.

Camera Obscura, zlokalizowana w Tower of Ulysses, zasługuje na osobny akapit. To działające urządzenie optyczne w stylu średniowiecznym — rodzaj peryskopu 360 stopni — które projektuje obraz okolicy na wklęsły biały ekran w niewielkiej zaciemnionej sali. Przewodnik obraca mechanizm w różnych kierunkach, opowiadając o tym, co Państwo widzą: centrum Lizbony, Tagus oraz południowy brzeg rzeki. Prezentacja trwa około 20 minut; wizyty odbywają się w małych grupach co 30 minut, a przewodnik prowadzi narrację na zmianę po portugalsku i angielsku, dostosowując się do składu grupy. Większość gości określa to doświadczenie jako najbardziej zaskakującą część całej wizyty.

Kiedy najlepiej odwiedzić zamek?

Dwa optymalne okna czasowe: pierwsza godzina po otwarciu lub ostatnie 90 minut przed zachodem słońca. Poranki są chłodniejsze, spokojniejsze, a światło padające ze wschodu idealnie komponuje fotografie z zachodnich bastionów. Ale prawdziwym hitem jest wizyta w późne popołudnie — przybycie 90 minut przed zachodem słońca pozwala Państwu znaleźć się na wschodnich murach obronnych w złotej godzinie, gdy całe historyczne centrum Lizbony rozświetla się miodowymi tonami, Tagus otwiera się ku Atlantykowi, a po drugiej stronie rzeki rysuje się sylwetka posągu Cristo Rei. To jedno z najpiękniejszych wieczornych doświadczeń w Europie.

Unikać należy przedpołudniowej pory między 10:00 a 13:00 w szczycie sezonu (maj–wrzesień). To moment, gdy przybywają grupy z wycieczkowców i autokarów, a kolejka do kasy biletowej może trwać 45 minut dla gości kupujących bilety na miejscu — właśnie tę kolejkę Państwo omijają z naszym serwisem. Dni od wtorku do czwartku są zazwyczaj spokojniejsze niż soboty. Wizyty zimowe (grudzień–luty) są znacznie mniej zatłoczone niż letnie, a łagodny lizbońskie klimat sprawia, że wizyta jest komfortowa przez cały rok. Zimowe wieczory w okresie Bożego Narodzenia mają szczególny klimat — z murów obronnych widać iluminacje świąteczne miasta.

Ile czasu zarezerwować na zwiedzanie zamku?

Minimum dwie godziny, trzy godziny, jeśli chcą Państwo spokojnie doświadczyć Camera Obscura, przejść pełny obwód murów obronnych, spędzić kwadrans z pawiami i przeczytać tablice interpretacyjne przy stanowiskach archeologicznych. Zamek jest duży, ale zwartym układem — większość zwiedzających zauważa, że czas mija szybciej niż oczekiwali, ponieważ obiekt oferuje wiele małych, odrębnych doświadczeń zamiast jednej liniowej trasy. Czas najlepiej zaplanować wokół otwarcia (09:00) na 2-godzinną wizytę przed lunchem w dzielnicy Alfama, lub przybycie 90 minut przed zachodem słońca na 2-godzinne doświadczenie obejmujące złotą godzinę i zmierzch, które zakończą Państwo kolacją w jednej z małych restauracji Alfamy w drodze powrotnej.

Czy zamek jest dostępny dla osób na wózkach inwalidzkich?

Częściowo. Zewnętrzne dziedzińce, główne tarasy widokowe wzdłuż zachodniej części obwodu oraz ogrody są dostępne brukowanymi ścieżkami, które są nierówne, ale możliwe do pokonania na wózku inwalidzkim z pomocą. Castelejo (wewnętrzny zamek) obejmuje wąskie średniowieczne schody, które nie zostały wyposażone w windy i nie są dostępne dla wózków. Camera Obscura wymaga wejścia na Tower of Ulysses spiralnymi schodami. Goście z ograniczoną sprawnością ruchową, wzrokową lub słuchową powinni wcześniej skontaktować się z EGEAC pod numerem +351 218 800 620, aby potwierdzić aktualną dostępność. Sama brukowana trasa z miasta do bramy to stromy podjazd — osoby z ograniczoną mobilnością powinny rozważyć tuk-tuk lub taksówkę do bramy zamiast spaceru przez Alfamę.

Co zabrać ze sobą?

Buty zamknięte z antypoślizgową podeszwą — to wymóg bezwzględny. Brukowane podejście przez Alfamę, brukowane ścieżki wewnątrz zamku oraz spacery po średniowiecznych kamiennych murach to tereny nierówne, czasem śliskie w wilgotną pogodę i niewyrozumiałe dla obuwia na obcasach lub gładkich podeszwach. Ubranie warstwowe przez cały rok; zamek wznosi się 110 metrów nad Tagusem na wyeksponowanym wzgórzu, a wiatr jest tam stale o 5–8°C chłodniejszy niż nad brzegiem rzeki. Latem to zaleta, zimą oznacza potrzebę solidnej kurtki. Ochrona przeciwsłoneczna w lecie — spacery po murach mają minimalny cień. Lekka kurtka przeciwdeszczowa w sezonach przejściowych (kwiecień–maj, październik–listopad), gdy atlantycka pogoda może się zmienić w ciągu kilku godzin.

Czy zamek jest odpowiedni dla dzieci?

Tak — Castelo de São Jorge to jeden z bardziej przyjaznych rodzinom zabytkowych obiektów w Lizbonie. Dzieci w wieku szkolnym (od około 6 lat wzwyż) zazwyczaj z entuzjazmem zwiedzają mury obronne, podziwiają sylwetkę średniowiecznego zamku, obserwują pawie spacerujące po ogrodach oraz odkrywają zaskakującą atrakcję jaką jest Camera Obscura. Młodsze dzieci chętnie biegają po otwartych dziedzińcach, a tarasowe ogrody ze starymi drzewami oliwnymi stanowią doskonałe miejsce na piknik. Wózki dziecięce można bez problemu prowadzić po zewnętrznych dziedzińcach, jednak brukowane średniowieczne nawierzchnie w części wewnętrznej stanowią trudność — dla dzieci poniżej 3. roku życia praktyczniejsze jest nosidełko. Dzieci poniżej 12. roku życia zazwyczaj wchodzą bezpłatnie w towarzystwie opiekuna z biletem; dzieci poniżej 2. roku życia mają zawsze wstęp wolny. Toalety znajdują się przy głównej bramie oraz w kawiarni na terenie zamku. W dzielnicy Alfama u podnóża zamku znajduje się wiele restauracji serwujących kuchnię portugalską, przyjaznych rodzinom z dziećmi.

Co jeszcze warto zobaczyć w Lizbonie tego samego dnia?

Castelo de São Jorge położony jest w samym sercu dzielnicy Alfama — jednej z najstarszych nieprzerwanie zamieszkanych dzielnic Europy, która niemal w całości przetrwała trzęsienie ziemi z 1755 roku. Idealny dzień w Lizbonie to połączenie wizyty na zamku z niespiesznymi spacerami w dół przez Alfamę, z przystankami w Sé de Lisboa (katedra, również z czasów rekonkwisty), na Miradouro de Santa Luzia (niewielki taras widokowy ze słynnymi azulejos), Miradouro de Senhora do Monte (dalej na północ, z chyba najlepszą panoramą Lizbony) oraz zakończenie dnia kolacją i fado w jednej z kameralnych tawern Alfamy. Na wschód od zamku, w odległości 10 minut spacerem, znajdują się Mosteiro de São Vicente de Fora oraz Panteon Narodowy. Na zachód, w 20 minut spacerem, rozciąga się Baixa Pombalina — odbudowane po trzęsieniu ziemi centrum miasta. Na południu, po drugiej stronie rzeki, przy moście 25 de Abril, pomnik Cristo Rei i nabrzeże południowego brzegu stanowią cel na pół dnia wycieczki.

Dlaczego warto zarezerwować bilety bez kolejki?

Castelo de São Jorge odwiedza rocznie około dwa miliony gości — to drugi najczęściej odwiedzany płatny zabytek w Portugalii, zaraz po Pałacu Pena. Pojedyncza kasa biletowa przy bramie stanowi wąskie gardło przepustowości. W szczytowe dni letnie kolejka od późnego poranka regularnie osiąga 30–45 minut oczekiwania. Oficjalnym portalem rezerwacyjnym jest BOL — castelosaojorge.bol.pt — obsługiwany przez Empresa de Gestão de Equipamentos e Animação Cultural (EGEAC). Portal BOL domyślnie działa w języku portugalskim, na widocznym miejscu w opcjach płatności eksponuje MB Way (portugalską aplikację mobilną dostępną wyłącznie dla posiadaczy portugalskich kont bankowych), a wiele międzynarodowych kart płatniczych jest odrzucanych przy finalizacji zakupu bez czytelnego komunikatu błędu w języku angielskim. Rezerwując przez nas, powierzają Państwo nam obsługę portalu BOL w języku angielskim, otrzymują Państwo czytelny bilet w formacie QR na swoją skrzynkę pocztową w ciągu dwóch godzin, mają Państwo kontakt z rzeczywistą osobą w razie jakichkolwiek zmian między rezerwacją a wizytą oraz mogą Państwo ominąć kolejkę do kasy przy bramie.

Co wydarzyło się podczas chrześcijańskiej Rekonkwisty Lizbony w 1147 roku?

Oblężenie, które położyło kres mauretańskiemu panowaniu w Lizbonie, trwało od 1 lipca do 25 października 1147 roku — siedemnaście tygodni powolnego dławienia, a nie jednego dramatycznego szturmu. Siły atakujące były niezwykłe: armia portugalska pod dowództwem młodego króla Afonso Henriquesa połączyła siły z flotą krzyżowców liczącą około dwustu statków, na pokładzie których znajdowali się żołnierze angielscy, normańscy, flamandzcy, niemieccy i reńscy, płynący na południe na Drugą Krucjatę. Zatrzymali się w Porto, gdzie spotkał ich biskup Pedro Pitões i przekonał do zmiany kursu na południe w zamian za łupy z miasta. Połączone siły otoczyły wzgórze od strony lądu i zablokowały rzekę Tagus od strony morza. Muzułmańscy obrońcy utrzymywali się znacznie dłużej, niż oczekiwano, lecz głód i choroby wewnątrz murów ostatecznie wymusiły kapitulację 25 października 1147 roku.

Znamy szczegóły tego oblężenia dzięki niezwykłemu dokumentowi — De Expugnatione Lyxbonensi, czyli „O podboju Lizbony” — pierwszoosobowej relacji łacińskiej, spisanej przez anglo-normandzkiego kapłana (tradycyjnie identyfikowanego jako Raol), który podróżował z flotą krzyżowców. Jest to jedna z najbardziej żywych, bezpośrednich kronik oblężeń XII wieku w Europie, przechowywana dziś w Corpus Christi College w Cambridge. Data podboju jest nadal zaznaczona w kalendarzu obywatelskim Lizbony, a herb miasta — statek flankowany przez dwa kruki — wywodzi się z tego fundamentalnego momentu.

Jakie archeologiczne warstwy można podziwiać na wzgórzu?

Wzgórze było nieprzerwanie zamieszkane przez około dwa i pół tysiąca lat, a strefa archeologiczna wewnątrz Castelejo umożliwia zwiedzającym przejście przez warstwy w porządku chronologicznym. Najwcześniejsza to epoka żelaza — około VI wieku p.n.e., kiedy feniccy kupcy założyli ufortyfikowaną placówkę, wykorzystując naturalny port u ujścia rzeki Tagus; zachowały się ceramika, fragmenty muru obronnego i cysterna. Powyżej znajduje się poziom rzymski, z okresu, gdy miasto nosiło nazwę Olisipo Felicitas Julia od końca II wieku p.n.e. przez ponad pięć stuleci, z dzielnicą mieszkalną, mozaikami i fragmentem brukowanej ulicy wciąż in situ. Przybycie panowania muzułmańskiego w 711 roku n.e. zapoczątkowało erę al-Ushbuna, a większość murów widocznych dziś została wzniesiona w ich pierwotnej, XI-wiecznej formie. Wykopaliska prowadzone od lat 90. XX wieku odsłoniły kompletną mauretańską dzielnicę — domy z dziedzińcami, wspólne cysterny, wąskie uliczki i mały meczet — obecnie znajdującą się pod ochronnym zadaszeniem. Średniowieczne chrześcijańskie fundamenty Paços da Alcáçova, gruz po trzęsieniu ziemi z 1755 roku oraz murarstwo restauracyjne z lat 1938–40 wieńczą tę sekwencję.

Czym są jedenaście wież i Paços da Alcáçova?

Wewnętrzny zamek — Castelejo — charakteryzuje się jedenastoma wieżami połączonymi murami kurtynowymi, tworzącymi w przybliżeniu prostokątny donżon w najwyższym punkcie wzgórza. Każda z nich posiada unikalną tożsamość w średniowiecznych zapisach: Wieża Ulissesa (obecnie mieszcząca Camera Obscura) na południowym zachodzie, Wieża Cysterny nad głównym zbiornikiem wody, Wieża Donżonu w centrum, Wieża São Lourenço strzegąca wschodniego podejścia, oraz siedem mniejszych wież obronnych wzdłuż muru kurtynowego. Obwód murów obronnych, łączący je wszystkie, zajmuje około czterdziestu pięciu minut spaceru, z częstymi przystankami na podziwianie zapierających dech w piersiach widoków.

Przytulone do wschodniej krawędzi Castelejo, na naturalnym tarasie z widokiem na Alfamę, wznosiły się Paços da Alcáçova — królewska rezydencja korony portugalskiej od XIII do XVI wieku. Paços stanowiły kompleks sal, kaplic, kuchni i przestrzeni ceremonialnych, rozbudowywanych stopniowo przez kolejnych monarchów: Król Dinis dodał wielką salę na początku XIV wieku, João I rozbudował skrzydło ceremonialne po bitwie pod Aljubarrota w 1385 roku, a Manuel I zbudował manuelińską salę audiencyjną, gdzie Vasco da Gama został przyjęty po powrocie z Indii w 1499 roku. Trzęsienie ziemi w 1755 roku zniszczyło niemal wszystko powyżej poziomu podłogi; dziś przetrwały jedynie fundamenty i niższe mury, widoczne w strefie archeologicznej wraz z panelami interpretacyjnymi.

W jaki sposób zamek łączy się z Alfamą i Mourarią?

Castelo de São Jorge dumnie wznosi się nad dwoma najstarszymi dzielnicami Lizbony — Alfamą, spływającą w dół wzgórza na południe i wschód, oraz Mourarią, rozciągającą się w dół zachodniego zbocza w kierunku Praça Martim Moniz. Obie przetrwały trzęsienie ziemi: ich kręte, średniowieczne układy ulic uniknęły zniszczeń z 1755 roku, ponieważ górna część miasta była mniej zdewastowana niż obszary nadrzeczne, a odbudowana pombalińska siatka ulic Baixa zatrzymuje się u podnóża wzgórza. Alfama to historyczna dzielnica mauretańska, a następnie rybacka, z wąskimi, krętymi uliczkami, miradouros i rodzinnymi barami fado. Mouraria — nazwana tak od mauretańskiej ludności, która pozostała po rekonkwiście w 1147 roku — jest bardziej surowa i staje się coraz bardziej intrygującą, wielokulturową dzielnicą miasta. Spacer w dół przez którąkolwiek z nich po wizycie w zamku stanowi naturalne zwieńczenie Państwa doświadczenia.

Najczęściej zadawane pytania